Waarom dit bestaat
De meeste merken lopen niet vast op product omdat ze de verkeerde fabriek kozen. Ze lopen vast omdat niemand eigenaar is van de ruimte tússen de beslissingen.
Een ontwerper levert een bestand aan. Een leverancier interpreteert het. Een magazijn ontvangt wat er binnenkomt. Een fulfilmentpartij verstuurt wat er op de plank ligt. Elk is bekwaam binnen de eigen stap en alleen daarvoor verantwoordelijk, dus elke overdracht wordt een plek waar bedoeling weglekt en kosten binnenlekken. Het merk eindigt als projectmanager van zijn eigen keten — een rol die het nooit wilde en zelden bemenst heeft.
- Elke overdracht is een plek waar een specificatie opnieuw wordt uitgelegd
- Fouten komen aan het licht bij de stap ná die ze veroorzaakte
- Geen enkele partij is verantwoordelijk voor het eindresultaat
- Het merk vangt de coördinatie op waar niemand anders voor betaald wordt